Pauwi na ko sa bahay after my afternoon tutorial job nang may makasalubong akong isang matandang lalake, may bitbit na itim na plastic na estante na may apat na palapag. Unang tingin ko pa lang, alam kong inilalako nya ang estante, pansin ko din ang pagod sa kanyang mukha dahil sa buong araw na paglalakad. Tinanong ko, "Manong, magkano po yang cabinet?" "Php 1,200 kapag hulugan, Php 520 kung cash,".... "Kung ako sayo mam, i-cash mo na, ang laki ng matitipid mo." Bibong sagot nya. "Ay, Php 300 lang po yung bili ko sa ganyan ko eh, tsaka kulang na po ang paa ng cabinet nyo." Sabay turo ako sa ilalim na bahagi ng estanteng tinda nya. Tatalikod na sana ko, at maglalakad pauwi, pero nagsalita ulit ang matanda, "Bibilhin mo ba ng Php300?", "Eh kulang po ng paa," Sagot ko. Pero sa isip ko, gusto ko nang bilhin. Mareremedyuhan naman yung paa nun. Tatanggalin ko na lang, para pantay lahat. Tamang-tama ang estanteng iyon pa...
hahahaha... kaka relate ha... ganyan naman yata tayong mga bitter... ahh basta, lilipas din yan... tell the new person na stop messing with your mess kasi hindi ka pa moved on...
ReplyDeleteboom! it will take time and a new person to help forget that mess.. minsan hindi mapigilan ang pagiging masokista, basta magsasawa na lang bigla :D
ReplyDeleteyeah I agree... marami akong bitterness strategies ... pwede nating pag-usapan yan///hehehe
ReplyDeleteBitterness101 ba to? lol Salamat pala sa pagbisita saking kastilyo :)
ReplyDelete